Fransız Ekolü
17. Yüzyılda Fransa kralı XIV. Louis’nin girişimi ile bale eğitimi bir standarda oturtuldu, adımlar kodlandı ve 5 temel ayak pozisyonu belirlendi. Fransız ekolü resmi olarak 1661 Martında batı dünyasının ilk dans okulu olan Académie Royale de Danse’ın kurulması ile başladı ancak Pierre Beauchamps hala kullanmakta olduğumuz terminolojiyi yazmaya bu tarihten önce başlamıştı. Danimarka’ya, Rusya’ya, İngiltere’ye ve Avrupa’nın birçok yerine gidecek olan büyük dansçılar ve koreograflar Fransa’da yetişmiştir. Birçok klasik balenin yaratıcısı Marius Petipa en ünlü örneklerden biridir.
Fransız ekolünün belirleyici özelliği pozisyonların her zaman mükemmel olduğu temiz ve sofistike stilidir. Eğitimin erken aşamalarında kol ve omuz hareketlerine büyük yer verilir. Nureyev döneminde (1973) gelen Claude Bessy 30 yıl boyunca müfredatı genişleterek programa mim, karakter ve jimnastik dersleri eklemiştir. Bugün Opéra National de Paris olarak bilinen okul öğrencinin herhangi bir fiziksel anomalisi olup olmadığını ve karşılaşılabilecek potansiyel problemleri görmek, öğrencinin turn-out kapasitesini görmek için detaylı bir fiziksel muayene sonrasında öğrenci kabul etmektedir.
Bournonville (Danimarka Ekolü)
Bu teknik alçak gönüllü zarafeti, görünür bir çaba olmadan vurgular. Dansçıyı yukarı-aşağı yöndeki çalışmaları yapmaya zorlayan kalabalık sınıflar ekolün ballon, battaire ve askıda kalışlarının parlamasının mimarıdır. Belirleyici port de bras Fransız ekolünün etkileriyle temiz ve diğer ekollere göre üst gövdenin daha önünde ve aşağıdadır.
Sıçramalarda kol hareketlerinin kısıtlanması, güçlü bacaklar ve etkili plié gerektirir. Bu amaçla Bournonville eğitimi bütün yönlere yapılan uzun ve zor direnç geliştirici çalışmalar içerir. Demi-plié ve grand-plié dışında plié varyasyonları bulunur. Grand plié alışılmadık yerlerde kullanılır. (Grand plié’den pirouette, grand plié’den grand battement, büyük sıçrayışların sonunda grand plié vs...)
Bournonville hala Danimarkada öğretilmektedir, Danimarka zamanla diğer ekollerle işbirliği yapmıştır.
Cecchetti Metodu (İtalyan Ekolü)
Enrico Cecchetti kariyerinin zirvesinde bir dansçı ve öğretmen olarak memleketi İtalya’dan ayrılmış St. Petersburg’a taşınmıştır. Uyuyan Güzel’deki orijinal Bluebird Enrico Cecchetti’dir. Öğretmen olarak Pavlova, Nijinsky, Karsavina, Spessivtseva, Lifar ve Balanchine gibi birçok yeteneği etkilemiştir.
Cecchetti metodu sakatlığı önlemek amacıyla duruşa odaklanan ilk öğretme tekniği olarak bilinir. Turn-out'u zorlamamak, doğru bar kullanımı, ağırlığın doğru yerleştirilmesi ve dağıtılması... Hepsinin Cecchetti tarafından başlatıldığı bilinmekte. Teknik, iyi öğretildiğinde büyük güç kazandırır. Tekrara dayalı dersler kuralcı bir müfredata bağlıdır. Cecchetti metodu dünyanın birçok yerinde öğretilmeye devam ediyor.
Royal Academy of Dance (İngiliz Ekolü)
1920’de Dancer Times’ın editörü Philip Richardson dönemin 5 büyük ekolünün temsilcilerini bir araya getirdi: Adeline Genee (Bournonville), Temara Karsavina (Rus Ekolü), Lucia Cormani (İtalyan Ekolü), Eduard Espinosa (Fransız Ekolü), Phyliss Bedells (İngiliz ekolü). Amaç İngiltere’de bale eğitimini geliştirmek ve büyük ekollerin güçlü yönlerini buluşturmaktı. R.A.D sadece profesyonelleri değil bütün öğrencileri değerlendirecek bir müfredat geliştirdi.
Metot güçlü, teknik bilgisi yüksek doğru duruşa sahip dansçılar yetiştirir. Metot esneklik için duruştan asla ödün vermez, öncelik tekniktir. Baş ve kol hareketlerinin zarafeti metodun belirleyici özelliklerindendir. R.A.D müfredatı içerisinde klasik bale ile birlikte “free movement(serbest hareket)” ve karakter danslarını da bulundurur. Müfredat skça güncellenir. Dünya'nın en geniş öğrenci kitlesine sahip metot Amerika, İngiltere, Avusturalya ve Avrupada yaygın olarak öğretilir.
Rus Vaganova Ekolü
Büyük Sovyet usta öğreticisi Agrippina Vaganova’nın klasik baleye yaklaşımı ve sistematik metodu, üç nesilden fazladır dünyanın birçok yerinde öğretilmektedir. Çok yönlü ve sıralı çalışma metodu bale camiasına çok sayıda büyük dansçı kazandırmıştır.
Epaulment ve port de bras hareketlerinin her ince detayının, ustalık gerektiren bir kararlılıkla icra edilmesi metodun belirleyici özelliklerindendir. Metot esnekliğe büyük önem verir. Eğitimin en temel prensiplerinden biri olan; güçlü ve sağlam bir sırt duruşunu sağlanması için, tüm beden üzerine yapılacak çalışmalara maksimum dikkat ve ağırlık verilir. Kollar ve üst bedenin, hareket boyunca yumuşak ve akıcı bir biçimde kullanılması önemlidir.
Balanchine Metodu
Aşırı hız, derin pliéler, alışılmadık asimetrik kol ve el duruşları, atletizme verilen önem, plié yerine lunge’dan çıkan pirouetteler tekniğin karakteristik özelliklerindendir.
George balanchine hayattayken görsel bir bale sözlüğü oluşturma arzusundan çokça bahsetmiş ama bunu gerçekleştirememiştir. Bu sebeple George Balanchine Vakfı 1983’de Balanchine’in vefatından sonra hızla 9 saatten uzun süren The Balanchine Essays DVD setinin çalışmalarına başladı. Port de Bras & Épaulement, The Barre, Arabesque, Jumps, Pirouettes & Other Turns, Passé & Attitude, Transfer of Weight, and Pointe Technique and Pas de Bourrée Başlıklı DVD’lerde Balanchine’in Klasik bale yorumu özenle anlatılmış ve gösterilmiştir. Metot Amerika'da öğretilmektedir.